Słowem wstępu…

ornament-line
„Villa Mira” w Podgórzu przy Krakowie.
Zaprojektowana i zrealizowana przez architekta Józefa Kryłowskiego,
miejskiego inżyniera w Podgórzu.
ornament-tekst

Archiwalny artykuł z 1898r.

ornament-line

Willa Mira to wyjątkowa nieruchomość o wartości historycznej, wybudowana w latach 1896-97. Inwestorem był Dyonizy Matula, znany przedsiębiorca i lokalny polityk ówczesnego CK Miasta Podgórza. Willę zaprojektował Józef Kryłowski pełniący w tym czasie funkcję miejskiego inżyniera. Był on autorem wielu znanych inwestycji końca XIX, w tym wiaduktu kolejowego przechodzącego obecnie nad ulicą Dietla w okolicach Hali Targowej.

Obecnie Willa Mira jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych zabytków tej części Krakowa, często wspominanym w przewodnikach.

ornament-line

Część wzgórza, na którym rozciąga się miasto Podgórze, mogłoby stanowić wspaniałe położenie dla kolonii Villi, a to dzięki okazałemu widokowi, bardzo rozległej powierzchni oraz położeniu w bezpośrednim sąsiedztwie miast Podgórza i Krakowa, gdzie mieściły się wszystkie potrzebne na co dzień sklepy czy instytucje. Jedyną przeszkodą, która stała na drodze tego typu przedsięwzięciu, było położenie z graniczącym rejonem fortyfikacji i z tym związanymi trudnościami budowlanymi. Wkrótce jednak również te trudności mogły zostać przezwyciężone, i jako inauguracja przyszłego położenia Villi w tym miejscu pojawia się publikowana tutaj „Villa Mira” architekta Kryłowskiego.

Wybrana działka budowlana nie była specjalnie korzystna do prowadzenia budowy ze względu na nierówność terenu i skaliste podłoże, to jednak wynagradzał piękny widok.
Cały teren musiał być najpierw wysadzony, wykop piwnicy częściowo również wyrównany; jednak piwnice zostały wsparte na mocno spadzistym froncie budynku, gdzie na samym końcu budynku znajdują się dwa pietra piwnicy, jedno na drugim.

Poprzez nasyp ziemi możliwe było utworzenie ogrodu przyjmującego kształt tarasu. Wewnętrzny podział pomieszczeń willi widoczny jest w rzucie. Pierwsze piętro ma analogiczne rozwiązanie jak parter, natomiast na poziomie piwnic znajdują się pralnia, pomieszczenia piwniczne oraz lodownia. Fundament wykonano z surowego nieregularnego kamienia ciosanego pochodzącego z wysadzonego na miejscu i w ten sposób pozyskanego kamienia. Z kamienia były wykonane również balustrady tarasu oraz wsporniki podtrzymujące szczyty oraz podpory dachu. Nad bramą zaprojektowano szklany dach do ochrony przed deszczem. W domowej studni, głębokiej na 30 metrów, wywierconej całkowicie w skale, znajduje się 7 metrowy poziom wody.

Przedstawione zostały tutaj główne fasady domu, położone naprzeciw górskiej drogi oraz fasada wejściowa, która jest równocześnie fasadą dziedzińca. Pozostałe dwie fasady położone są naprzeciw ogrodu. Cały ciężar zewnętrza opiera się na konfiguracji horyzontalnej, prostej formie architektonicznej oraz bogatszym zarysie.
Parcela budowlana ma powierzchnię 335 sążni kwadratowych. Okres budowy 1896 do 1897.

 

– Przekład z Allgemeine Bauzetinung nr 1/1898

ornament-tekst